Ja mam jakiś głośny nie wiem skąd :D Także jak robie sobie w nocy herbatę i używam czujnika, to wszyscy słyszą.

To rano rób, będzie pobudka dla reszty domowników przy okazji.

Na słuch i owszem, ale w pomieszczeniu gdzie jest cicho.
Niestety nikt nie wpadł na pomysł, aby wyprodukować czujnik cieczy z wibracją, ale tylko z wibracją, bo w Harpo są, ale dźwięk i wibracja, ale niema przłącznika, dzięki któremu można by wybrać co chcemy używać dźwięk czy wibrację czy jedno i drugie.
Jak dzwoniłem o pani mi powiedziała, że przecież głuchoniewidomi potrzebują wibracji, a ja na to i owszem, zgadza się, ale po co takiemu dźwięk skoro nie słyszy?
O tym nie pomyślała.
Ale nic to nie dało bo albo nie zgłosili producentowi, albo proucent położył lagę.
Mam zamiar taki sobie sprawić i dam synowi to mi odłączy głośniczek i zostanie mi sama wibracja.

Ja właśnie mam taki czujnik cieczy wibracyjny na taką baterię, teraz nazwy zapomniałem taka duża kwadratowa, z dwoma okrągłymi otworami na gurze 9v. I on nie ma żadnego głośniczka. Niestety nie pamiętam skąd go mam, bo on jest u mnie od lat

No, ale musi być dość spory skoro ta 9 voltówka w nim siedzi :)

To prawda

znalazłem ten czujnik, dla zainteresowanych podaję link:
https://lunaoptic.pl/204-czujnik-poziomu-cieczy

Długi czas nalewałem wyłącznie z użyciem palca, wrzątek także, a może zwłaszcza. Czasem opuszek ucierpiał, aż z czasem stał się bardziej odporny i palec odrobine się odróżnia od reszty w tym miejscu. Wiem, że jest to mało estetyczne dlatego robię tak dla własnej wygody. Jak ktoś przychodzi w gości albo jestem w sytuacji, w której nie powinienem wsadzać do kubka palca, nalewam albo z czujnikiem albo na ciężar albo pod czyimś okiem na hasło stop. Choć o ile to komuś komu usługuję nie przeszkadza, może być też czysty oczywiście palec.
Swój pierwszy czujnik miałem w dzieciństwie i był to taki sobie okrągły i chudy czujniczek, który dość szybko się zepsuł, druciki w nim się ruszały i nie chciał dobrze działać. Drugi, dwupoziomowy, dostałem kilka lat temu. Te dwa różne poziomy spisywały się całkiem ciekawie, choć momentami przy większym hałasie czułem się z czujnikiem mniej pewnie niż z palcem. On któregoś dnia spadł i później naprawiony taśmą robi pip już o wiele ciszej. Teraz mam taki dość spory czujnik, który robi głośne tiit, momentami aż za głośne :) ale dobrze, lubię to w nim. Natomiast ma trochę przydługawe druciki i często w kubku zmieściłoby się jeszcze więcej cieszy bez przelewania, ale bez wskaźnika drugiego poziomu trzeba zachować większą ostrożność.
Ten wibrujący czujnik z wielką baterią, o którym poprzednicy wspominają, ma ciekawą przewagę. Mianowicie w odróżnieniu od swoich pobratymców, umie w pokazywanie poziomu cieczy także w przypadku alkoholu. Testowałem u kolegi. ;)
Tak więc jest w czym wybierać i choć pozornie wszystkie służą do tego samego to jest kilka niuansów, na jakie warto zwrócić uwagę.
Co do nalewania z czajnika, mam obecnie taki z dosyć wąskim i wyraźnym dziubkiem z plastiku. Materiał wykonania jest bardzo istotny, metalowe naczynia nagrzewają się o wiele bardziej i na dłużej, natomiast plastiku łatwiej dotknąć i się nie poparzyć. Głęboka taca u mnie też jest i zgadzam się, że jest bezpiecznym miejscem do nalewania. Również czasem wolę przenieść kubki czy talerze przed nalaniem i zalać je wrzątkiem już np. na stole.

Ja generalnie dość rzadko nalewam gorącą wodę a to dlatego, ze u nas w domu mamy taki ja to nazywam czajnik przelewowy. Działa to tak, że u dołu jest taki pojemnik z taką metalową kratką na górze, na tej kratce stawiam kubek. Potem ustawiam pokrętłem ile ma mi się wody nalać, potem cyk naciskam przycisk. To chodzi jak normalny elektryczny czajnik, ale pod koniec przelewa wrzątek do szklanki.
Szczerze nie wiem gdzie i czy w ogóle takie coś można u nas kupić, my to sprowadzaliśmy przez koleżankę bodajże z Irlandii.
Wtyczka od tego nawet była na trzy bolce to musieliśmy przejściówkę zastosować.
Ogólnie wygląda to jak takie pódełko o zaokrąglonych ścianach. Na przedniej ściance jest to wycięcie, gdzie wsuwa się tą podstawę. Na górnej ściance jest klapka do nalewania wody, pod nią pokrętło do ustawiania poziomu cieczy, następnie pod nim przycisk, żeby wreszcie na dole górnej ścianki znalazł się awaryjny przycisk wyłączania, gdyby np doszło do przelania.
Mamy już to od jakiś czterech albo pięciu lat i sprawuje się dobrze.
A jeżeli już trza coś nalać z normalnego czajnika to albo czujnik albo na paluch. Jakoś mi nie podrodze z dźwiękiem nalewanej wody do szklanki. U każdego naczynia może to inaczej wyglądać.

U nas to nazywa się Thermopot. Jest to bardzo fajne ustrojstwo. Istota urządzenia polega na tym, że nalewa się do niego zimną wodę, ono ją podgrzewa i utrzymuje temperaturę. Wygodne jest to, że można regulować temperaturę podgrzewania. Niektóre urządzenia pozwalają na regulację siły podawania wody. Jedyną rzeczą, którą trzeba pamiętać, jest to, że thermopot zawsze powinien być napełniony wodą, chyba że producent przewiduje, że urządzenie potrafi rozpoznać brak wody. Jeśli nie napełni się thermopota wodą, będzie się on nagrzewał i po prostu się spali. Oczywiście, aby temu zapobiec, można go po prostu wyłączyć, ale w mojej praktyce zdarzają się tacy ludzie, którzy o tym nie wiedzą, a potem dziwią się, dlaczego urządzenie nie działa. W nowoczesnych modelach zainstalowane są systemy, które analizują obecność wody w urządzeniu. Oczywiście, że thermopoty mają różną pojemność, a niekturymi można sterować przes telefon.
Co do użycia przes niewidomych, powiem, że żadnych problemów niema, jeśli człowiek uważa na to, co robi, i rozumie, jak działa urządzenie. Takie ustrojstwa mają zwykłe przyciski. Ja korzystam z thermopota w ten sposób. Thermopot ma kran. Gdy potrzebuję nalać wody, naciskam przycisk i woda zaczyna się nalewać. Na podstawie wagi i dźwięku rozumiem, że filiżanka jest pełna i naciskam przycisk jeszcze raz. Nie wiem, jakie firmy są dostępne w Polsce, dlatego napiszę tylko o tym, że mój thermopot pochodzi z firmy Redmond, model RTP-M801.

Na palec nigdy nie nalewam, nie chcę się parzyć. Bardzo długo radziłam sobie bez czujnika stosując kilka metod jednocześnie: słuch, ciężar, ciepło od zewnętrznej strony itd. ale ostatecznie czujnik też kupiłam, żeby nie uciszać znajomych, gdy do mnie wpadają. Gadamy i ciężko wysłyszeć jak nalewam. Poza tym miałam sporo problemów, by nalać odpowiednią ilość do termosów, termokubków. Trochę działałam na ciężar, trochę sprawdzałam ilość wody łyżeczką, bo gdy ją poruszamy to inaczej, gdy przecina samo powietrze, a inaczej, gdy jest już zanużona :) tu jednak czujnik jest szybszym rozwiązaniem :)

Ktoś poda link do tego wynalazku? Fajne to

Nasz niestety nie potrafi wykryć braku wody. Kiedyś miałem taką sytuację, że podczas nalewania skończyła się woda i on się nie wyłączył. A że odszedłem wtedy na chwilę to przyszedłem dopiero za około minutę. Na szczęście nic mu się nie stało, no, ale był gorący jak diabli i para z niego buchała. I wtedy przydał się ten awaryjny przełącznik.
Teraz zawsze kiedy się robi w nim woda to jestem w pobliżu nie odchodzę.

Ja zawsze i niezminnie paluch. Nie będę wspierał tyflozłodziei, a popażenia nie są aż tak groźne jak się uważa.

Myję ręcę przed robieniem herbaty więc nawet jak robię komuś to nie ma problemu

dla ciebie nie ma, dla kogoś może być, więc fajnie spytać na ogół.

Nie chcąc wspierać tyflozłodziei, stawiałabym raczej będąc na Twoim miejscu na gościową samoobsługę.

a czy poda ktoś ten link o który prosił Misiek? Sam bym chętnie rzucił na to okiem.

Ej, ale, tak właściwie, przy gotowaniu i ogólnym przygotowywaniu posiłków dotykamy wszystkich składników, więc jakby... W sensie sama nie podałabym gościom herbaty, którą zalałabym "na palec", ale... no

I am bardzo sorry, ale link raczej poda google, bo ja naprawdę niewiem, czy da się kupić thermopota w Polsce, a jeśli się da, to jakiego.