Wrzątek można nalewać na ciężar, co prawda trzeba nieco podnieść kubek, no al jak go gdzieś się niesie np. z kuchni do pokoju to także się go podnosi.

Nie,
nie i jeszcze raz nie!

Nie nalewamy wrzątku z kubkiem w powietrzu!
Nawet nad zlewem!

Kubek musi stać stabilnie,
najlepiej nie bezpośrednio na blacie,
ale na tacy.
Są takie do kupienia w sklepach ze sprzętem gospodarstwa domowego.
Taka taca ma zawinięte brzegi,
i jest dość głęboka.
Więc nawet,
jeśli przelejemy,
to wpierw poleci na tacę,
a nie po blacie i w najgorszym razie nogach zalewającego.

Dobrze też,
jeśli czajnik ma dziubek z zagięciem,
wtedy łatwiej oprzeć o kubek czy szklankę.

No i na sam początek,
polecam nie napełniać czajnika całkowicie,
połowa pojemności wystarczy.
Czajnik wtedy jest lżejszy,
i łatwiej go podnosić.
Lwica,
ja w twoim wieku zaczynałam,
więc jeśli się nie boisz,
to możesz spokojnie próbować,
ale wiadomo że nic na siłę.
A noszenie wrzątku?

Cóż.
Tak na serio odważyłam się stosunkowo nie dawno,
bo jakiś rok temu.
Ale daję radę.
Nie poruszam się z wrzątkiem na nie znanym terenie i w obecności małych dzieci.

No, to jest zdecydowanie słaby pomysł. Ale to po prostu słychać, ile już tej wody się nalało. Ja sobie bardzo długo bez czujnika radziłam i ten czujnik też nie zawsze się sprawdza, bo nie w każdej sytuacji chcemy mieć pełną szklankę.

Staram się unikać kiedy tylko mogę noszenia jakichkolwiek gorących płynów w kubku czy talerzu gdziekolwiek. Wolę już postawić wszystko na stole i przynieść czajnik czy zupę tam i nalać na miejscu.

A to ja tak postępuję,
gdy coś robięw jakiejś misce,
np. kisiel ekspresowy czy zupkę chińską.
Łatwiej wziąć czajnik z bufetu na stół,
niż z gorącą miską iść.

Dokładnie. Choć ja, na Wigilię nosiłam miski z barszczem czerwonym, ku przerażeniu domowników. I, uwaga, nie rozlałam!
Ale zgadzam się, zdecydowanie łatwiej nalewać na miejscu.

Wracając jeszcze do tego palca, skoro wam to nie przeszkadza, to w sumie nikt nie powinien mieć nic przeciwko, bo jak się gotuje jakąś potrawę t także używa się rąk.

A no,
w sumie masz rację.

Ja ostatnio koleżance herbatę robiłam.
Czujnik odmówił współpracy, więc zalałam na palec.
Przedtem porządnie umyłam ręce.
Ona to widziała,
więc też problemu nie miała z tym,
że wkładam palec do szklanki.

Ale jak bardziej oficjalnie,
to zawsze z czujnikiem.

Ale ja bym mimo wszystko tak nie robiła. Takie to jakieś... nieestetyczne.

Oczywiście, przyjęte jest, że w taki sposób się nie nalewa, ale z higienicznego punktu widzenia jest ok :)

Nie wiem co jest w tym nie estetyczne. przecież w tym kubku nie miesza się palcem, więc tak na prawdę kropla wody dotyka tego palca. Przynajmniej tak uważam.

No tak, ale może np komuś nie podoba się to, że dotykasz tym palcem brzegu kubka, z którego będzie pić.

No dokładnie. Śmiem nawet podejrzewać, że znakomita większość ludzi by sobie tego nie życzyła.

Ja bym sobie tego nie życzyła, żeby ktoś maczał paluchy w moim napoju. Są od tego czujniki, a i też jak szklanka jest cienka to da się wyczuć po temperaturze ile jest nalane dotykając tej szklanki.

Ja naprzykład nalewam ze słuchu. Wiem, że to głupie, ale ja tak robię. Gorzej jak jest hałas, wtedy to raczej proszę o pomoc.

Jeśli chodzi o mnie, to jak robię herbatę do takiego dużego trzylitrowego garka, to nalewam wodę do czajnika elektrycznego, potem gotuję, a potem wkładam czujnik poziomu cieczy do garka i jak mi ten czujnik zapika to znaczy, że już jest pełny garnek. Z tego garka nie tylko ja korzystam, korzystają też moi rodzice. Pozdrawiam.

A dlaczego uważasz, że to głupie?

@Strowbery, a co w tym głupiego?

Odważna Paula jesteś,
ja tam ze słuchu bym się nie odważyła,
no chyba, że jestem sama w domu i mam ciszę.

A na obcym terenie też zawsze proszę o pomoc.

Poprostu myślałam że nikt tego nie stosuje