Bo tak naprawdę jesteśmy niezdolni do samodzielnej egzystencji.
Jest sporo sytuacji w której potrzebujemy pomocy i to jest właśnie ta niezdolność do samodzielnej egzystencji.
Choćby zakupy, nie jesteśmy w stanie kupić wszystkiego sami, nie jesteśmy w stanie sami wybrać się w podróż, wsiąść do właściwego pociągu czy autobusu PKS na dworcu, jest takich sytuacji wiele.
Jesteśmy niepełnosprawni, to jest coś z czym należy się oswoić i przyjąć do wiadomości. Oczywiście, nie jest to niepełnosprawność w sencie ułomność ruchowa, czy umysłowa, ale jednak nie mamy wszystkich funkcji sprawnych.
Nawet jeśli nas zatrudniają, to czy tego chcemy czy nie, musimy mieć dostosowane stanowisko pracy, nie damy rady pracować na stanowisku takim samym jak pracuje osoboa widząca.

I naprawdę nie rozumiem jaka miałaby być ta rewolucja, mieliby nas uznać za pełnosprawnych? Super, co za tym idzie? Prosta odpowiedź, brak ulg, dofinansowań i innych udogodnień nam przysługujących z tytułu niesprawności, świetny pomysł.

A jeszcze odniosę się do porąbanego pomysłu darmowych biletów, mamy przejazdy darmowe w MPK, tojuż jest jakieś tam obciążenie, a raczej strata poprzez pomniejszenie zysków od osób takie jak my, wprowadzając darmowe bilety, koszty wzrosłyby o koszt drukowania tychże biletów - paranoja.

Łowca, nie chodzi o uznanie za pełnosprawnych, chodzi za nie uznawanie nas za fest niesamodzielnych.
Zakupy z kogoś pomocą zrobiszz, a jak się uprzeszz to z niewielką pomocą lub żadną.
Z miejsca a do b pójziesz z pomocą, lae jak znasz trasę, albo droga prosta to i mapy google.
No i ta niezdolność do samodzielnej egzystencji jakoś wymięka przy parach niewidomych z dziećmi, jakim cudem oni niezdolni do samodzielnej egzystencji mają dzieci?
Rozumiem, że nie zrobimy wszystkiego, ale nie przesadzajmy w drugą stronę, może łowco ci chodzi o coś w miarę normalnego, ale brzmi zupełnie inaczej.

Ale jak sobie inczej wyobrażasz takie, że się tak wyrażę oznaczenie nas, średnio przystosowani do samodzielnej egzystencji? hehe.
To jest tylko prawne nazewnictwo wynikające z ustawy i odpowiednich czynników wpływających na grupę pierwszą czy drugą itd, itp. Nie ma co się do tego przyczepiać, to tylko papier.Nie da się tego inaczej pogrupować, bo każdy nawet z tą samą wadą, z taką samąniepełnosprawnością, będzie sę zachowywał inaczej, inaczej będzie sobie radził w życiu i na drodze czy sklepie. Byłoby zbyt wiele podgrup, a do ustalenia znowu byłyby potrzebne odpowiednie zespoły orzekajace, jest to nierealne.
Mój znajomy raz w miesiącu jeździ sam do Pzemyśla z Krakowa, tam ma kobitkę :), i daje radę, inny musi mieć przewodnika,żeby do mnie na przystanek podjechać, mimo, że był tu niejednokrotnie, a w Krakowie mieszka od zarania dziejów, chyba mieszkał tu już przed Krakiem haha.

I tak zobaczymy co ten rok przyniesie, bo pracują nad zmianami i ujednoliceniem orzeczeń o niepełnosprawności.

Chyba niekoniecznie to tylko prawne nazewnictwo, bo jak wspomniałem nie raz i nie dwa gdy np. do lekarza szedłem średnio umiał się pogodzić z faktem, że wchodzę sam, bez przewodnika. Oczywiście w czasach, gdy z takowym do lekarzy chodziłem. Przypomnę, że lekarz teoretycznie powinien wiedzieć z racji wykonywanego zawodu, że brak wzroku nie wpływa na takie rzeczy jak umiejętność prawidłowego wysławiania itd, ale jak widać w praktyce jest inaczej. Jeśli więc magister medycyny posiada tak durne stereotypy, co mówić o przeciętnym Kowalskim, któremu niejednokrotnie nie da się różnych rzeczy przetłumaczyć. Do czasu gdy to się zmieni nie ma co poruszać tematu wszelkich ulg, bo jak pisałem iluś niewidomych mimo bardzo dużego potencjału pracy nie dostanie, bo mało kto w ten potencjał uwierzy i żeby nie było, uważam, że powinniśmy o pracę się starać i będąc wytrwałym coś się znajdzie, nie mniej zdaję sobie sprawę, że nie wszystkim się uda, a uzależnianie ulg od statusu zatrudnienia można między bajki włożyć.

To nie świadczy o złym nazewnictwie, ale o ograniczonym umyśle tegoż lekarza.

Świadczy o złym nazewnictwie, nie jestem osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji, wg takiego układu i niedowidzący są, bo też muszą czasem prosić o pomoc.

Ale i niedowidzący posiadają pierwszą grupę, takowa przysługuje już przy polu widzenia poniżej 20 stopni i kwalifikują się do osób niewidomych.
Tak, osoba która nie jest w stanie sobie poradzić z przyczynswojej niepełnosprawdności alifikuje się do osoby niezdolnej do samodzielnej egzystencji
Dodam jeszcze, że takie podejście jakie prezentujesz nie prowadzi do niczego dobrego, jeśli więcej się takich znajdzie i zaczną się burzyć, spowoduje to tylko, że naprawdę pozabierają nam dodatki pielęgnacyjne i inne przywileje, tego chcesz, tego oczekujesz?

Z jednej strony łowca jesteś za zmianami, a z drugiej nie do ciera do ciebie, że nie każdy jest za likwidacją ulg tylko za tym, aby normalnie w społeczeństwie nas postrzegano, bo właśnie jak lekarz gada z twoim opiekunem a nie z tobą, albo jak ktoś na siłę ci na ulicy gdzieś dojśćpomaga a ty idziesz gdzie indziej, to chyba jest coś nie tak ze świadomością, z postrzeganiem nas przez innych.
Jestem za ulgami, są bardzo przydatne itd. co nie zmienia tego, że jest to bez sensowny zapis - niezdolny do samodzielnej egzystencji przy czym jest to g prawda w takim zakresie w jakim jest to napisane.

Ja się jeszcze nigdy ine spotkałem, aby ktoś rozmawiał z moim przewodnikiem, a nie ze mną, nie mam też problemów z chwilowymi przewodnikami
Może to kwestia postrzegania nas, niekoniecznie nas jako iewidomych..
Takie zachowania spotkały mnie parę razy, ale jak byłem z moją mamą, jako nastolatek, już pełnoletni, ale byłem jeszcze widzącym, gdzieś właśnie ulekarza czy na spotkaniu, to fakt, rozmawiali do Niej, zamiast do mnie.
Poza tym, to tez kwestia naszego zachowania, jeśłi gość zaczyna rozmowę nie ze mną, ale z moim przewodnikiem, to go po prostu wyprowadzam znieprawidłowego zachowania.
Trudno będzie zmienić sposób postrzegania nas niewidomych przez osoby widzące, to nierealne, bo oni nie potrafią sobie wyobrazić życia w ciemności, oni mają problem jak braknie prądu ze znalezieniem świeczki i popadają w panikę bo nie mają światła. Nic dziwnego, że tak nas widzą, nie potrafią się poruszać w ciemności, a co dopierow wykonać jakąś czynność.
Musisz na to spojrzeć z ich strony, i co, udaje Ci się, nie, bo też nie potrafisz sobie wyobraxzić jak to jest zastanawiać się jak żyją niewidomi, jak sobie radzą skoro nie widzą.

Powiem jeszcze, że to kiedyś nastąpi, narazie ludzie, zwłaszcza starsi, nie mają pojęcia o nowych technologiach, które nam pomagają, na placu jak pokazałem kobiecie w sklepiku przymiar do banknotów, tbyła mocno zaskoczona, że takie coś istnieje, ludzie, spora ich część, i nawet kasjerki, nie wiedzą, że monety są oznaczone, że banknoty mają różny rozmiar, nie tylko długość, ale i szerokość. To dojdzie do społeczeństwa, ale na to trzeba zasu i nic tu nie da zmiana zapisu, przecież na ulicy nie domonstrujesz swojego orzeczenia w którym jest "niezdolny do samodzielnej egzystencji"

Jasne. O tym mówiłem wyłącznie w kontekście tego wątku aby zilustrować fakt, że zmiany w zakresie ulg w obecnej sytuacji nie mają sensu. Zapis o tym, że jesteśmy niezdolni do samodzielnej egzystencji też wynika ze sposobu myślenia i na zmiany przyjdzie trochę poczekać.

Powiem tak. To jest oczywiste, iż my sami nie jesteśmy w stanie znaleść nudyku, którego szukamy czy odczytać jego numer lub nazwę ulicy. O to prosimy ludzi. Nie zmienia to jednak faktu, iż nie możemy poruszać się samodzielnie. Przykład z mojego życia. Pewnego razu podczas mojej podróży z uczelni do domu jeden z kierowników kolei mazowieckich powiedzial mi, iż nie powinienem jeździć bez opiekuna. To mnie bardzo zastanowiło i kilka dni później poszedłem do polskiego związku niewidomych i fundacji szansa dla niewidomych do których należe i spytałem sie o to. Kaźżdy mi powiedział, iż jak mam pierwszą grupę niepełnosprawności z tytulu wzroku i nie jestem ubezwłasnowolniony to mam prawo korzystać z przewodnika czy opiekuna, ale nie muszę. Wystarczy tylko odrobina chęci przełamać swoje bariery. Co do miejsc pracy jest coś takiego jak zakład pracy chronionej i tam możemy pracować razem z osobami widzącymi. Takim przykładem może być nawet białostockie radio Jard, gdzie pracował tam jakiś niewidomy człowiek co dowiedziałem się od pewnej Pani. Jeśli chodzi o mnie to ja nawet przez krótki czas roznosiłem ulotki i moja wada wzroku w niczym mi wtedy nie przeszkadzała. Co do zakupów to faktycznie nie jesteśmy w stanie ich sami zrobić. Owszem są, aplikację, którę w tym mogą pomóc, ale za nim to znajdziemy to przez przypadek możemy coś niechcący zrzucić i jak to będzie porcelana czy coś innego szklanego to w takim wypadku będziemy musieli ponieść odpowiedzialność za szkody i to niestety wtedy zapłacić, dlatego jak ja chodzę sam do sklepu samoobsługowego to ekspefdientki lub jakiś kklient pomaga mi w tym. Najpierw trzeba, aby to nas oipiekun zgłosił oddzielnie, to, iż jesteśmy ubezwłasnowolnienie, Podsumowując dla chcącego nic trudnego.

Zakład Pracy Chronionej, oczywiście, ale ja nigdzie nie napisałem, że nie możemy pracować z widzącymi, napisałem, że dla niewidomegomusi być odpowiednio przystosowane stanowisko, w zakładzie pracy chronionej również.
Co do samodzielnego poruszania się, samodzielne poruszanie to nie samodzielna egzystencja. Samodzielna egzystencja to jest wszystko, to jest to na co się składa nasze życie, nasze przeżywanie tego życia, radzenie sobie w różnych, nawet skrajnych sytuacjach bez pomocy drugiej osoby. Albo jesteśmy w każdej sytuacji samowystarczalni, albo z tytułu naszejniepełnosprawności nie.
I tak jak pisałem, jeden niewidomy sobie poradzi, - czytaj wyżej mój przykład z kumplem co jeździ do Przemyśla sam, inny drugi nie trafia na mój przystanek tramwajowy, a drugi sobie nie poradzi.
Poza tym, choćby nie wiem jak rozgarnięty niewidomy trafi na sytuację, na pewno takowe miewa, gdzie nie jest sobie sam poradzić bez pomocy osoby widzącej.
Nie róbmy z siebie pełnosprawnych na siłę, nigdy nimi nie będziemy, dopóki sobie tego nie uzmysłowimy to będziemy mieli problem.

Fajno, ale ile pełnosprawnych osób również sobie samemu nie radzi i pyta się o różne rzeczy, a jednak nikt im grupy nie daje tylko każdy twierdzi, że to zwykła sierota życiowa.
Wiele naszych problemów nie wynika bezpośrednio z niepełnosprawności tylko niestety z braku myślenia. Ot chociażby problem niedostępności masy aplikacji albo i stron internetowych. Jest szereg narzędzi, technik, pozwalających na zrobienie dostępnej aplikacji składającej się z samych, ruchomych animacji, grafiki 3d itd. Problem w tym, że wiele osób nie ma pojęcia zielonego, że tak się da. Jasne, że nie wszystkie problemy w ten sposób da się rozwiązać, ale jeśli na zwykłym dworcu kolejowym jest masa wszelkiego rodzaju opisów, mapek, informacji to czemu nie ma praktycznie nic w Brailu? Z resztą co tam dworzec, wystarczy koło PZN w większości miejscowości. Czemu w budynkach organizacji zajmującej się typowo problemami osób niewidomych nie ma żadnej lub prawie żadnej informacji brailowskiej? To taki wielki problem kilka karteczek przykleić?

Ale co innego bycie sierotą życiową, a co innego bycie niewidomym, sierota życiowa, jak zabłądzi małoprawdopodobne, że wpadnie za dnia do rowu, w przepaść itp, niewidomy ma znacznie większą szansę. Oczywiście podałem skrajny przypadek.
Ale nie można podawać takich przykładów, że zdrowa sierota też się pyta, pyta się bo jest sierotą, niewidomy prosi o pomoc bo bez niej nie da rady, to jest zdecydowana różnica.
Mójkumpel, ten co jeździ do Przemyśla, niby samodzielny, tzn. właśnie chce być samodzielny, zdolny do samodzielnej egzystencji i co? Coś mu się pojebało i spadł z peronu prosto na tory, całe szczęście, że nie nadjeżdżał wówczas pociąg, jego samodzielna egzystencja poszłaby się jebać.
Powtórzę, nie róbmy z siebie pełnosprawnych, bo nimi nie jesteśmy

Łowca jak ciebie czytam to wydaje mi się, że raczej ty chcesz z nas na siłę zrobić niezdolnych do samodzielnej egzystencji, nie jesteśmy w stanie wszystkiego zrrobić, ale po peronie poruszać się po odpowiednim przeszkoleniu osoba niewidoma się potrafi.
Zmiana nazwy z niezdolny do samodzielnej egzystencji wynikać powinna z samego faktu co w tych 4 punktach co Tomecki je wymienił sięznajduje.
Kolejny argument jest taki, że nawet niewidomi przez taki durny zapis się potem na forach pytają czy oni mogą pracować, bo mają napisane niezdolny do samodzielnej egzystencji.
Nikt nie mówi o znoszeniu ulg, ale nie zamierza też sobie wmawiać, że we wszystkim muszzę prosić o pomoc, bo znam sam kilka ludzi, którzy bardzo dobrze sobie radzą, może oni są wyjątkami a może nie, ale na pewno dużo niewidomych jest zdolnych do samodzielnego ubrania się, nakarmienia się i takie tam pierdoły.

W białostockim urzędzie miasta przyciski w windzie równięz znajdują sie w postaci pisam brajla. Nie którzy ludzie jak mnie się pyutają mnie czy pomóc mi na znanym dla terenie to ja mówię, że sobie poradzę i dziękuję za chęć udzielenia pomocy. Ta dyskusja jest trochę bezsensowna. Po co się kłócić jak można skupić sie na innych zajęciach.

Balteam, nie, nie robię na siłę niewidomych niezdolnych do samodzielnej egzystencji, nie muszę bo tak jest, jest sporo sytuacji, które wymagają zwrócenia się o pomoc.
Samodzielna egzystencja to nie tylko umiejętność samodzielnego ubrania, jedzenia.
Oczywiście masz prawo mieć odmienne zdanie, ja mam takie i nie uważam, aby ten zwrot był jakiś krzywdzący. Nie jest dla mnie istotne co mam na tym papierku dopóki nie powoduje on problemów w życiu, a ten nie powoduje. Gdyby było, niezdolny do podejmowania samodzielnie decyzji, wówczas bym się stawiał i walczył o swoje.
Jestem niepełnosprawny i w związku z moim niewidzeniem zdaję sobie sprawę, że niejednokrotnie muszę prosić o pomoc innych.

Jak dla mnie to nie jest niezdolność do samodzielnej egzystencji o czym mówisz, znajdziesz wśród widzących pełno ludzi, którzy się wszędzie gubią itd, no i też niby mogą rozejrzeć się i odnaleźć, ale dziwnym trafem tego nie robią, moim zdaniem te pojęcie powinno być ale nie dla nas, bo jak pisałem, potem sami niewidomi pytają czy mogą pracować,

OK, jesteś na przejściu, lub też nie ma przejścia, nie jest oznakowane, jest spory ruch samochodowy - jesteś w stanie samodzielnie przejść przez taką ulicę? Nie.
Stoisz na przystanku autobusowym na żądanie, jesteś w stanie zatrzymać autobus właściwy? W ogóle autobus nadjeżdżający? Tym bardziej kiedy jest wzmożony ruch, nie słychać kiedy nadjeżdża, żeby zatrzymać każdy nadjeżdżający? Samodzielnie nie.
Stacja kolejowa, jakaś mniejsza, choćby taka jak Kraków Płaszów, ta nie należy do najmniejszych, ale pociąg stoi tu dosłownie dwie do pięciu minut i rusza, a są dwa perony. Samodzielnie spory problem jeśli w ogóle możliwe wejście do właściwego pociągu bez czyjejś pomocy.
Miszkasz poza miastem, zatrzymasz właściwy bus, PKS itp? Samodzielnie nie.
To tylko kilka przykładów z życia codziennego, w których to potrzebujemy pomocy, proste czynności, dla nas praktycznie nieosiągalne..
Poza tym na orzeczeniu jest wyraźnie napisane, że możesz pracować na specjalnych warunkach, a te to po prostu dostosowane stanowisko pracy.
Jak byś chciał mieć napisane, zdolny do samodzielnej egzystencji z wyjątkami?
Chciałbym Cię uświadomić, że gdyby nie ten zapis, nie otrzymałbyś dodatku pielęgnacyjnego, są pierwsze grupy bez tego zapisu.