Księga zażaleń

Zajebista, owszem. Ale i ułomna i to w najmniej odpowiednim momencie.

A tam ułomna, marudzisz, bo nie chcesz się lepiej nauczyć.

Taa, wszystko pozabierać i do pracy niech pasożyty idą. :D

Ok, ułomna może złe słowo. Zawodna.

Zawodna? To człowiek popełnia błędy.

I dlatego niestety wiele rozwiązań jest zawodnych. A nie chce mi się wielu rzeczy.

Ja jestem zajebista, to technologia zła. :D

Nic mi się nie chce.

A mi się chce wszystko, tylko nie to, co się chcieć powinno. Okropna sytuacja.

echh. skąd jak to znam.

Z życia, jak sądzę. :)

skrzypenka może zprubuj apki ScribeMe

U mnie nigdy nie będzie normalnie. Zasnąłem o 16 budząc się teraz. Cudownie po prostu.

No i jest ona na iphone?
Mam mieć 10000000 aplikacji, a żadna dobra?
Potworzą tych apek, a potem nie mam serio jak przeczytać dokumentu.

-- (Kuba12565):
skrzypenka może zprubuj apki ScribeMe
--

Po prostu rozpozna ci apka 95% dokumentów albo więcej, używaj na iphonieseeing ai bodajże, scribe me nie jest lepsze, co najwyżej podobne.
No, ale jak ci bardzo zależy, no tpobierz scribe me i przetustuj gemni tryb live, mchociaż on ci całego dokumentu raczej nie przeczyta.
Ewentualnie jak masz płatny chat gpt, to w nim tryb live też jest.

Ja serio nie wiem jak, przecie taki zwykły drukowany dokument mi dosłownie każda appka, czy to OCR czy typowo AI rozpoznawała bez większych problemów, a tekst odręczny to też każde AI w stylu bemyeyes / SeingAI

no, ale właśnie mi to trzeba przeczytać chyba, bo ten seeing ai głupoty czyta, a kartka potrzebna do pracy. No, ale mniej więcej pamiętam, co tam bylo, bo mi raz przeczytali.

Łeb mnie dzisiaj rozsadza, a w środku aż się przewraca od natłoku myśli i tego ciągłego stresu przed szkołą.
Najbardziej stresują mnie te nowe przedmioty teoretyczne, bo teoria na moim kierunku idzie mi opornie. Do tego dochodzą jakieś absolutnie głupie lęki, które kompletnie nie mają sensu. Na przykład to wyobrażenie, że wchodzę do klasy, krzyczę na cały głos „Dzień dobry!”, a w środku nie ma absolutnie nikogo i wygląda to głupio... Niby wiem, że lepiej rzucić to „Dzień dobry” w pustą przestrzeń niż nic nie powiedzieć, bo przecież kultura musi być, ale głowa i tak swoje nakręca. Tak samo spinam się przed zajęciami z orientacji w terenie – podchodzę na przystanek i już zaczyna się ten sam stres. Zresztą u mnie to norma, nawet na zakończeniu roku wiedziałem, że zdałem, a w samochodzie i tak zrobiło mi się niedobrze ze spinki.
Dochodzi jeszcze kwestia braku czasu. Przez szkołę muzyczną i inne dodatkowe zajęcia mam wrażenie, że momentami brakuje mi go dla znajomych i to potrafi mocno zniechęcić. Z drugiej strony wiem, jak to wygląda gdzie indziej – w niektórych ośrodkach mają tej orientacji bardzo mało, nie mają szkoły muzycznej ani żadnych zajęć rozwijających. Jasne, mają pełno wolnego czasu i robią, co im się podoba, ale później w życiu będzie im przez to o wiele trudniej.
I tu mam dylemat. Z jednej strony chciałbym mieć święty spokój i mnóstwo czasu dla ludzi, ale z drugiej czuję, że teraz przemęczę swoje, a później dzięki temu coś osiągnę i życie potoczy się dalej. Chwila na gadanie ze znajomymi i tak się przecież znajdzie.
No i jeszcze ta sprawa z pokojem... Pod koniec tamtego roku zadeklarowaliśmy, że chcemy być razem w pokoju z moim przyjacielem, bo przez jakiś czas byliśmy osobno i obu nam tego brakowało. Bardzo by mi to pomogło zbić ten stres, bo świetnie się rozumiemy i prawie wcale się nie kłócimy. Ale jak będzie na miejscu? Nic nie wiadomo, masakra. Mam tylko nadzieję, że ten powrót jakoś spoko minie, głowa w końcu odpuści i wszystko się ułoży.

Jakby wpis wydawał się trochę chaotyczny, to z góry od razu bardzo przepraszam.

Jeśli czujesz niedobór czasu to porezygnuj z tego, co cię mniej interesuje.
Szkołą nie ma co się spinać. Ja nie spinałem się prawie nigdy.
Im bardziej będziesz panikować, tym gorzej Ci pójdzie.