Udogodnienia proponowane przez uczelnię

Czy wasze uczelnie proponowały wam dostosowania i udogodnienia? Na co mogliście liczyć i co chcielibyście zaproponować do poprawy?

Na UAM można liczyć na odpłatną pomoc asystenta, którym może zostać osoba z roku, ewentualnie ktoś z rdziny, indywidualną organizację studiów, czyli możliwość zwalniania się z zajęć wedle potrzeby, oczywiście wcześniej unormowane pisemnie i uwarunkowane chorobą, która tego może wymagać, racjonalne dostosowania, czli również unormowane na piśmie dostosowania, jakih się potrzebuje, np możliwość zmiany formy lub terminu egzaminów, korzystania z komputera na zajęciach. No i oczywiście stypendium dla niepełnosprawnych, które w takiej samej, nie jakiejś olbrzymiej wysokości, ale przysługuje każdemu studentowi każdego wydziału, który posiada orzeczenie o niepełnosprawności. Do tego jeszcze w bibliotekach wydziałowych, nie wiem czy wszystkich, ale w paru na pewno, znajdują się komputery z NVDA i Finnereaderem oraz skanerki do skanowania książek. Są też ludzie zatrudnieni przez BON, które siedzą sobie w piwnicy jednego budynku w niewielkim pokoiku z kilkoma komputerami, drukarą brajlowską i kilkoma skanerami i na zamówienie danego studenta poprawiają, a czasem sami nawet skanują, książki, które trzeba bardziej dostosować dla screen readera, niż tylko przerabiając skan na tekst. Jak chodzi o pomoc dla niewidomych, to to w zasadzie na tyle. Są i pomoce dla innych niepełnosprawnych, np wszystkie budynki poza jednym, jak się chwalili dwa lata temu ci z BON, są dostosowane dla osób na wózkach.

U nas na AGH jest podobnie. Ale większość rzeczy, które są dla mnie ważne ugadywałam z prowadzącymi. Chodzi mi tu np. o literowanie nazwisk, możliwość zdawania na swoim kompie, co by się nie targać do bonu i z powrotem i inne małe, kosmetyczne rzeczy. Inna sprawa jest też, kiedy się ma dobry kontakt z pozostałymi osobami na kierunku. To dużo ułatwia.

U mnie na uczelni, gdzie studiowałem funkcjonuje asystent osoby niepełnosprawnej, jednakże większość też dogadywałem z wykładowcami.

Nie miałam udogodnień. No, stypendium, ale naukowe. Kwestie techniczne dogadywałam z wykładowcami. Na SUM-ie miałam ITN, ale to nie ze względu na wzrok. Pracowałam, robiłam podyplomówkę istudiowałam, a doba nie z gumy. ;) Dziekan, która była na obronie mojego licencjatu, powiedziała, że takie rozwiązanie proponuje najzdolniejszym studentom... Dlatego mogłam pracować itd.

No, ja też zawsze sobie radziłam bez asystenta. Prawda, czasem jedzie się na świadomości, że grupa jest liczna, więc akurat mnie o nic nikt pytać pewnie nie będzie, nie raz prosiłam o pomoc osoby w ogóle z zewnątrz. No właśnie, nie raz. Razem to może 5-10 razy. :D Przebieg mojej kariery akurat niewiele ma wspólnego z tym, że brak mi asystenta. Z wykładowcami zawsze idzie się dogadać, jakieś takie mam szczęście. A jak się nie uda, no to kontakt z BON i rzecznikiem wydziałowym jest, zawsze można się o pomoc zwrócić. Z usług panów z piwnicy od poprawiania materiałów też nie korzystam, jakoś w większości wypadków daję radę i bez nich. W sumie to nawet o nich zapominam wtedy, gdy ich usługi mogłyby się przydać, co sprawia z kolei, że częściej zwracam się z pytaniami do grupy. Rzadko zdarzyło się, żebym nie uzyskała odpowiedzi. Na nieżyczliwość i niechęć do współpracy na tle naukowym ani ze strony wykładowców, ani kolegów narzekać nie mogę.

Korzystałam z udogodnień o jakich tu piszecie. Uzgodniłam z koleżankami, że skoro czasami potrzebuję pomocy to czemu nie miałoby im za to wpaść pare groszy i tak miałam asystenta :) Na indywidualną organizację studiów też się zdecydowałam. Przede wszystkim chodziło o dostosowanie terminów egzaminu, nie o nieobecności na nich. Na moim kierunku studiów było to przydatne. Po za tym uczelnia zapewnia mi sporo materiałów w brajlu. Sporo kwestii jak materiały w wersji elektronicznej, czy sposób zdawania egzaminów na szczęście udawało się omówić z prowadzącymi.

Proponowano mi przykładowo skanowanie podręczników i materiałów. Ale, że wtedy trochę byłem taki fifarafa ja sam to nie korzystałem. Wolałem sobie w nocnym zaciszu przy piwku i muzyczce powoli skanować. Taka monotonna, relaksująca robótka.